هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از لطف و بخشش خداوند و تأثیر آن بر زندگی خود سخن می‌گوید. او از هدایای الهی مانند شفا، هنر، و نور الهی یاد می‌کند و به قدرت و رحمت خداوند اشاره دارد. همچنین، شاعر از فروتنی خود در برابر عظمت خداوند سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک و اصطلاحات خاص آن، فهم متن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.

شمارهٔ ۱۱ - در جواب خواجه ابوبکر شامی گوید

به من بوبکر حیدر تازه تازه
همی دروی گل خندان فرستد ۱

گهی زهر مرا تریاق سازد
گهی درد مرا درمان فرستد ۲

گه از شاخ وفا نوباوه بخشد
گه از باغ هنر ریحان فرستد ۳

نسیم پر تحیت کان خداوند
ز طبع خوشتر ازنیسان فرستد ۴

بهدیه چشم نزد دل رساند
چو تحفه دل به سوی جان فرستد ۵

ندانستم من این یارب که دانست
که ایزد بهر عیسی خوان فرستد ۶

تحیت تا بود نور علی نور
بدست سید اقران فرستد ۷

عدیم المثل ساعد آنکه کلکش
به تیر آسمان فرمان فرستد ۸

بلی خورشید چون گل را دهد نور
ضیاء مهتر تابان فرستد ۹

حسن این بیتها نزدیک آن صدر
همی از خویشتن پنهان فرستد ۱۰

تنم جسمم قلم را شرم دارد
که سوی چشمه حیوان فرستد ۱۱
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - به من سید حسن زین زمانه
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - تو چنانی زی که از شمایل تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.