خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از عشق نافرجام و جدایی است. شاعر از سوختن دل و جان خود در آتش عشق و وعده‌های بربادرفته سخن می‌گوید و از بی‌تفاوتی معشوق شکایت می‌کند. او از شمع و آتش به عنوان نمادهای رنج و سوختن استفاده می‌کند و از ناله‌های بی‌پاسخ خود می‌گوید.

رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و مفاهیم پیچیده‌تر مانند سوختن و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.

جانا دلم ببردی و جانم بسوختی
گفتم بنالم از تو زبانم بسوختی

اول به وصل خویش بسی وعده دادیم
واخر چو شمع در غم آنم بسوختی

چون شمع نیم کشته و آورده جان به لب
در انتظار وصل چنانم بسوختی

کس نیست کز خروش منش نیست آگهی
آگاه نیستی که چه سانم بسوختی

جانم بسوخت بر من مسکین دلت نسوخت
آخر دلت نسوخت که جانم بسوختی

تا پادشا گشتی بر دیده و دلم
اینم به باد دادی و آنم بسوختی

گفتم که از غمان تو آهی برآورم
آن آه در درون دهانم بسوختی

گفتی که با تو سازم و پیدا شوم تو را
پیدا نیامدی و نهانم بسوختی

یکدم بساز با دل عطار و بیش ازین
آتش مزن که عقل و روانم بسوختی

«عطار نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir