غزل ۸۱۱ - ای هجر تو وصل جاودانی

ای هجر تو وصل جاودانی
واندوه تو عین شادمانی ۱

در عشق تو نیم ذره حسرت
خوشتر ز حیات جاودانی ۲

بی یاد حضور تو زمانی
کفر است حدیث زندگانی ۳

صد جان و هزار جان نثارت
آن لحظه که از درم برانی ۴

کار دو جهان من برآید
گر یک نفسم به خویش خوانی ۵

با خوندان و راندنم چه کار است
خواه این کن و خواه آن تو دانی ۶

گر قهر کنی سزای آنم
ور لطف کنی برای آنی ۷

صد دل باید به هر زمانم
تا تو ببری به دلستانی ۸

گر بر فکنی نقاب از روی
جبریل سزد به جان‌فشانی ۹

کس نتواند جمال تو دید
زیرا که ز دیده بس نهانی ۱۰

نی نی که به جز تو کس نبیند
چون جمله تویی بدین عیانی ۱۱

در عشق تو گر بمرد عطار
شد زندهٔ دایم از معانی ۱۲