شماره ۱۰ - نه عمر رفته دگر باره آید اندر دست

نه عمر رفته دگر باره آید اندر دست
نه تیر چون ز کمان جست آید اندر شست ۱

چو عمر رفته نیاید بدست آن بهتر
که در حوادث آینده خفته باشی و مست ۲

ترا ز خواب چهل ساله ننگ و عار مباد
از آن که دامن خوابت بمرگ در پیوست ۳

بخسب تا ببینی ز انقلاب زمان
ستارها شده تاریک و آسمانها پست ۴

چو طشت عمر ز بام افتاد و کرد صدا
تفاوتی نکند گر شکست یا نشکست ۵

ستور لاشه چو پرداخت کالبد زروان
نه بار برد و نه خربنده اش بر آخور بست ۶

دوباره دوشش سنگین نشد ز بار گران
دوباره پشتش از آسیب خشگریش نخست ۷

چدار واخیه و داغ و لواشه و افسار
ز لوح حافظه فرموش کرد و از غم رست ۸

نه مرده ریگش در دست مفتیان افتاد
نه کس بحیله زنش گادو جای او بنشست ۹

خری بمرد و خری بسته شد بر آخور وی
قراقری به شکم اوفتاد و بادی جست ۱۰

تو نیز ای پسرار آدمی نه ای خرزی
اگر فرشته نه ای با ددان مشو همدست ۱۱

رهین آخور خود شو که مرغ و ماهی را
طمع بدام در افکند و آرزو در شست ۱۲

ز خیر اگر خبرت نیست سوی شرم گرای
که در میانه این هر دو نیز چیزی هست ۱۳

ستور بارکش از مرد آدمی کش به
شکم پرست نکوتر بود ز نفس پرست ۱۴

امیر یا سخن آهسته گو که باده کشان
شراب رز نشناسند از شراب الست ۱۵