هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد و از رنگ‌های متنوع گل‌ها و مناظر طبیعی سخن می‌گوید. همچنین، شاعر با استفاده از استعاره و تشبیه، احساسات عمیق خود را نسبت به گذرایی زیبایی‌ها و زندگی بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، برخی مضامین فلسفی و عرفانی آن ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۲۱۵ - دارد چمن ز رونق فصل بهار رنگ

دارد چمن ز رونق فصل بهار رنگ
هر برگ گل گرفته مگر از هزار رنگ؟! ۱

امروز در بساط گلستان به فرش ناز
خوابیده است شاهد گل در کنار رنگ ۲

مانند زاهدان تو به سجاده چمن
از دانه های سبحه شبنم شمار رنگ ۳

دارد به باغ عزم سفر کاروان گل
گویا که می رود ز پی نوبهار رنگ ۴

از بس که ریختم به فراقش سرشک غم
چشمم برد به گریه ز شمع مزار رنگ ۵

نظاره کن به باغ که فرصت غنیمت است
از بس که گشته توسن گل را سوار رنگ! ۶

بیرنگی است رنگ خم نیلی فلک
گر نیست باور تو ازین خم برار رنگ! ۷

گل را به پیش روی تو سامان خجلت است
نبود به جز عرق به رخ شرمسار رنگ ۸

طغرل نگر که حضرت بیدل چه گفته است
اینجاست بی بقا گل و بی اعتبار رنگ! ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - ای لعل لب تو جان عاشق
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - اگر خرامی به سوی چمن بدین نیرنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.