هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و ستایش‌آمیز، به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر آن بر طبیعت و دیگران می‌پردازد. شاعر از عشق خود به معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که حتی طبیعت (مانند ماه) نیز تحت تأثیر جمال او قرار می‌گیرد. همچنین، در ابیاتی به قدرت و هنر سلطان (خوارزمشاه) اشاره شده است.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند توبه و گناه نیاز به درک بالاتری از زندگی و عواطف انسانی دارد.

شماره ۱۵ - گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند

گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند
مه چون جمال صورت او دید خه کند ۱

تا برمه دو هفته ز دیبه کله نهاد
مه با فلک همی گله آن کله کند ۲

گر عارضش به نور کند روز را سپید
شب را همیشه ظلمت زلفش سیه کند ۳

تایب که قصد دیدن او کرد، در زمان
از توبه باز گردد و قصد گنه کند ۴

او را ز روی عشق به صد جان نعم کنم
گر چه مرا زبانش به یک بوسه نه کند ۵

گر هفت چرخ کار رما سر به ره نکرد
زان لب سه بوسه کار مرا سر به ره کند ۶

گوید به چهره، ماه دو پنج است و یک چهار
در روز بزم هر که به رویش نگه کند ۷

گویی کز آسمان به زمین آمده است ماه
تا روز بزم خدمت خوارزمشه کند ۸

اتسز علاءدین که همی دین و شرک را
کلکش نظم بخشد و تیغش تبه کند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴ - می خوارگان که باده ز رطل گران خورند
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - هر که معشوق محتشم دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.