هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مخاطب می‌خواهد تا با گشودن چشم‌ها و دل به سوی معشوق، از خود فانی شود و به عشق الهی یا انسانی متصل گردد. شاعر از عناصر طبیعت مانند گل، باغبان، صبا، بلبل و... به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۴۷ - نظر بر روی او دزدیده بگشا

نظر بر روی او دزدیده بگشا
ز خود گم گرد و بر وی دیده بگشا ۱

گل پژمرده ما باغبان چید
صبا گو غنچه ناچیده بگشا ۲

مبادا عالمی را جان برآید
گره از زلف خود فهمیده بگشا ۳

به گلشن بگذر و در طعنه گل
زبان بلبل شوریده بگشا ۴

برافشان کاکل و شمشاد را گو
شکنج طره ژولیده بگشا ۵

گره بر چین ابرو از چه داری
سر این نافه پیچیده بگشا ۶

ز رمز عشق آگاهی «نظیری »
معمای ازل نشنیده بگشا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۶ - تا به کی بر خرقه بندم جسم غم فرسوده را
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.