هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و تأثیرات آن بر روح و روان خود سخن میگوید. او از زیبایی معشوق و تأثیرات عشق بر زندگی خود میگوید و از بوسهای که همچون آب حیات است، یاد میکند. شاعر همچنین به توبهاش از عشق اشاره میکند که گویی از دست رفته است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۲۲۷ - از همت عشق بافتوحم
از همت عشق بافتوحم
پا بستهٔ عشق بلفتوحم ۱
بربود ز بوی زلف عقلم
بفزود ز آب روی روحم ۲
از موی سیاه اوست شامم
وز روی نکوی او صبوحم ۳
یک بوسه ازو بیافتم بس
آن بود ز عشق او فتوحم ۴
زان بوسهٔ همچو آب حیوان
اکنون نه سناییم که نوحم ۵
نی نی که برفت نوح آخر
من نوح نیم که روح روحم ۶
آن روز گریخت از سنایی
آن توبه که گفت من نصوحم ۷
پا بستهٔ عشق بلفتوحم ۱
بربود ز بوی زلف عقلم
بفزود ز آب روی روحم ۲
از موی سیاه اوست شامم
وز روی نکوی او صبوحم ۳
یک بوسه ازو بیافتم بس
آن بود ز عشق او فتوحم ۴
زان بوسهٔ همچو آب حیوان
اکنون نه سناییم که نوحم ۵
نی نی که برفت نوح آخر
من نوح نیم که روح روحم ۶
آن روز گریخت از سنایی
آن توبه که گفت من نصوحم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۶ - تا بر آن روی چو ماه آموختم
گوهر بعدی:غزل ۲۲۸ - دگر بار ای مسلمانان به قلاشی در افتادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.