هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مخاطب میخواهد تا از زندگی روزمره فاصله گرفته و به عیش و نوش و رهایی از قید و بندهای دنیوی بپردازد. شاعر توصیه میکند که با نوشیدن شراب، آتش ناپاکی را در چرخ زمان بیفروزد و با خدمت به جمشید (نماد شکوه و جلال) و همنشینی با مغان (زرتشتیان) به آرامش برسد. همچنین، شاعر از مخاطب میخواهد که نام رندی بر خود نهد و از قید و بندهای اخلاقی و اجتماعی رها شود.
رده سنی:
18+
این متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم رهایی از قید و بندهای اجتماعی ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۳۲۷ - ساقیا برخیز و می در جام کن
ساقیا برخیز و می در جام کن
در خرابات خراب آرام کن ۱
آتش ناپاکی اندر چرخ زن
خاک تیره بر سر ایام کن ۲
صحبت زنار بندان پیشهگیر
خدمت جمشید آذرفام کن ۳
با مغان اندر سفالی باده خور
دست با زردشتیان در جام کن ۴
چون ترا گردون گردان رام کرد
مرکب ناراستی را رام کن ۵
نام رندی بر تن خود کن درست
خویشتن را لاابالی نام کن ۶
خویشتن را گر همی بایدت کام
چون سنایی مفلس خودکام کن ۷
در خرابات خراب آرام کن ۱
آتش ناپاکی اندر چرخ زن
خاک تیره بر سر ایام کن ۲
صحبت زنار بندان پیشهگیر
خدمت جمشید آذرفام کن ۳
با مغان اندر سفالی باده خور
دست با زردشتیان در جام کن ۴
چون ترا گردون گردان رام کرد
مرکب ناراستی را رام کن ۵
نام رندی بر تن خود کن درست
خویشتن را لاابالی نام کن ۶
خویشتن را گر همی بایدت کام
چون سنایی مفلس خودکام کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲۶ - بند ترکش یک زمان ای ترک زیبا باز کن
گوهر بعدی:غزل ۳۲۸ - ای شوخ دیده اسب جفا بیش زین مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
