غزل ۳۵۵ - تا کی از عشوه و بهانهٔ تو

تا کی از عشوه و بهانهٔ تو
چند ازین لابه و فسانهٔ تو ۱

شور و آشوب در جهان افگند
غمزهٔ چشم جاودانهٔ تو ۲

هیچ آشوب نیست در عالم
این چه فتنه‌ست در زمانهٔ تو ۳

کعبهٔ عاشقان سوخته دل
هست امروز آستانهٔ تو ۴

عاشقانت همی طواف کنند
گرد کوی و سرای و خانه تو ۵

ای همایون همای کبک خرام
دل عشاق آشیانهٔ تو ۶

عاشقانت همی به جان بخرند
انده عشق جاودانهٔ تو ۷