هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از زبان یک عاشق بیان میشود که از زیبایی معشوق خود در قالب تشبیهات مرتبط با نان و خبازی سخن میگوید. او با استفاده از استعارههای زیبا مانند نان سنگک، تنور، و خمیر، احساسات خود را نسبت به معشوقش توصیف میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این متن نیاز به آشنایی با ادبیات و صنایع ادبی دارد.
بخش ۱۵ - صفت خبّاز
خباز کزو بود فغانم
زان حسن برشته سوخت جانم ۱
عکس مژه اش به سنگ و سندان
جا کرده چو جای پنجه در نان ۲
هر چشمه ی کار اوست بیشک
صد چشمه برنگ نان سنگک ۳
کز دور نگاه صبر شورش
افروخته همچو دل تنورش ۴
عشّاق به کوی آن پریوش
چون تخمه ی روی نان آتش ۵
چون واکند آن بهار، دکان
سوزد به تنور لاله را نان ۶
زان لطف و صفا که با گل اوست
پیداست هر آنچه در دل اوست ۷
تمثال منش که در ضمیر است
باشد مویی که در خمیر است ۸
چون شان عسل ز شهد آن رو
خود نان خورش است گُرده ی او ۹
زان حسن برشته سوخت جانم ۱
عکس مژه اش به سنگ و سندان
جا کرده چو جای پنجه در نان ۲
هر چشمه ی کار اوست بیشک
صد چشمه برنگ نان سنگک ۳
کز دور نگاه صبر شورش
افروخته همچو دل تنورش ۴
عشّاق به کوی آن پریوش
چون تخمه ی روی نان آتش ۵
چون واکند آن بهار، دکان
سوزد به تنور لاله را نان ۶
زان لطف و صفا که با گل اوست
پیداست هر آنچه در دل اوست ۷
تمثال منش که در ضمیر است
باشد مویی که در خمیر است ۸
چون شان عسل ز شهد آن رو
خود نان خورش است گُرده ی او ۹
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۹
۲۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۴ - صفت کبابی
گوهر بعدی:بخش ۱۶ - صفت کلّه پز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
