شماره ۷ - به نیم پرده که برداشت روی زیبا را

به نیم پرده که برداشت روی زیبا را
درید پرده ی پرهیز پیر و برنا را ۱

ز صحن خیمه به صحرا شعاع طلعت دوست
برید از رخ خورشید مهر حربا را ۲

رساست قد صنوبر ولی کجا با وی
کنند نسبت آن سرو ماه سیما را ۳

به دستیاری لعلش که شرم خاتم جم
به پای رفته ببین معجز مسیحا را ۴

ز شور آن لب شیرین به کام ما دوری است
که طعم تلخ تر از حنظل است حلوا را ۵

به حبس یوسفش انگیخت رشک دیدن غیر
در این قضیه ملامت مکن زلیخا را ۶

به سینه راز تو خواهم ز خلق پوشیدن
ولی چه چاره کنم رنگ روی رسوا را ۷

به بددلی مکن انکار مهر من مپسند
به خویش طنز احبا و طعن اعدا را ۸

صفایی از دو جهان جز رضای دوست مجوی
که من حرام شناسم خیر این تمنا را ۹