هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که به موضوعات عشق، فراق، درد هجران، و رنج‌های عاشقانه می‌پردازد. شاعر از جدایی و اشتیاق شکوه می‌کند و از مفاهیمی مانند توبه، رقابت در عشق، و نیاز به رحمت الهی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند توبه و رنج‌های عشقی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۱۷ - آن کآفرید روز اول اشتیاق را

آن کآفرید روز اول اشتیاق را
کاش آفریده بود علاجی فراق را ۱

ای دل سرشک برده ز کارم براو فکند
افکندم از نظر چو تو فرزند عاق را ۲

جانم به لب رسید و دل از هجر وارهید
وه وه هزار فایده بود اتفاق را ۳

فرمود مفتی از می و معشوق توبه ام
یا رب چه سازم این همه تکلیف شاق را ۴

با چشم بازگویی از آن رونظر ببند
این صورتی است معنی مالایطاق را ۵

بانفرت من از درش آواره شد رقیب
آباد باد خانه ی دولت نفاق را ۶

با سالکان راه غمت رحمتی که نیست
شایستگی به رسم سلوک این سیاق را ۷

با ابروی توام سروکاری به قبله نیست
محراب سجده ساختم این جفت طاق را ۸

بی مهر او چراغ صفایی خموش به
شاهد دگرچه شمع فروزی وثاق را ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - مردم عوض اشک فتد دیده ی تر را
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - بهار آمد صبا زد چاک پیراهن به بر گل را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.