هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق به معشوق و جدایی از او سخن می‌گوید. او از نگاه نکردن معشوق به خودش شکایت دارد و احساس می‌کند که دیگران نیز به او توجهی ندارند. شاعر از جفای معشوق و وفای دیگران می‌نالد و حالتی از تنهایی و ناامیدی را بیان می‌کند. در نهایت، او آرزو می‌کند که چشمش به غیر از معشوق به کسی دیگر نگردد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا و ناامیدی نیاز به بلوغ عاطفی دارند.

شماره ۱۵۵ - کس ار به دیده ی دل در نگار ما نگرد

کس ار به دیده ی دل در نگار ما نگرد
خطا کند نظرش گر به جز خدا نگرد ۱

به ذره ذره وجودم اگر نداری جای
پس از چه هر که ببیند به من ترا نگرد ۲

محبت توندانم چه کرد با دل ما
که ما جفا ز تو بینیم و او وفا نگرد ۳

ز شرم مردم بیگانه بین چشم ترا
چه حالت است که کمتر به آشنا نگرد ۴

به کام خصم برد عمر نیک خواهان دوست
کس ار قبول ندارد یکی به ما نگرد ۵

فلک ز دیده ی مهرم به عمد کی نگریست
مگر که گاه به گاه از در خطا نگرد ۶

ز کوی دوست دل از دست داده رفتم و چشم
چو حلقه ی سر گیسویش از قفا نگرد ۷

نظر دریغ بود سیر زشت و زیبا را
بصر به جاست ولی خبر ترا چرا نگرد ۸

شد از جهان همه هجرم حجاب دیده بلی
جمال یار چو می ننگرد کجا نگرد ۹

به سهم حادثه دور از توکور به جاوید
اگر سوای تو چشمم به ما سوا نگرد ۱۰

حرام باد حلالش حلال باد حرام
صفایی ار ز تو در روضه ی صفا نگرد ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - سحرگهان که صبا نافه گستری می کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - چو ترک چشم تو ز ابروی خود کمان گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.