شماره ۱۹۳ - به بزمم دوش حورا پیکری بود

به بزمم دوش حورا پیکری بود
که هر عضوش به فردوسم دری بود ۱

در آن مستی ندانستم سر از پای
که در سرم نهان با وی سری بود ۲

دلی بگرفت و صد جانم عوض داد
درین سودا عجب سودآوری بود ۳

نکردی ترک بالفرضش ز آغاز
در امکان ممکن ار زین بهتری بود ۴

مذاق تشنه کامان را دمادم
به نوشین درج مرجان کوثری بود ۵

به اخذ ملک بی سامان دل ها
به مژگان صف آرا لشکری بود ۶

به منع سرکشی برگردن عقل
ز مشکین طره پیچان چنبری بود ۷

دل و دینم ربود از یک تجلی
صفایی را عجب غارتگری بود ۸