شماره ۳۹۵ - تا شدی ای دوست از کنار صفایی

تا شدی ای دوست از کنار صفایی
شد چو دل از کف ز دل قرار صفایی ۱

بو که کند بخت رهبری که دگر بار
بر سر کویت فتد گذار صفایی ۲

سعد سعیدش نبود ورنه از آن در
نیست جدایی به اختیار صفایی ۳

با همه ضعف احتمال بار فراقت
صبر مفرما که نیست کار صفایی ۴

دی رود ار صد ره و بهار درآید
بی تو کجا بشکفد بهار صفایی ۵

کی ننشیند مرا به جای تو در دل
مهر تو کافی است غمگسار صفایی ۶

در دو جهانم بتی به جز تو نباید
یاد جمالت بس است یار صفایی ۷

گوی بدان ترک تندخو که بیاموز
طرز وفا داری از نگار صفایی ۸

شکر خدا کاین صنم ز لطف برانداخت
رسم شکایت به روزگار صفایی ۹

گفتیت از در چو صبح عید درآیم
تا چه کند حکم کردگار صفایی ۱۰

از اثر داغ عشق بعد شهادت
خون چکد از سبزه ی مزار صفایی ۱۱

باشد اگر لطف دوست با همه نقصان
نور صفایی زند به نار صفایی ۱۲