هوش مصنوعی:
شاعر از آمدن و بودن خود ابراز ناراحتی میکند و احساس رنج، اندوه و ترس از تغییر را بیان میکند. او از آمدن، بودن و رفتن خود ناراضی است و این حالات را به عنوان منشأ درد و غم توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، بیان احساسات پیچیده و ناراحتیهای وجودی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۲۸۲ - از آمدنم فزود رنج بدنم
از آمدنم فزود رنج بدنم
از بودن خود همیشه اندر محنم ۱
وز بیم شدن باغم و درد حزنم
نه آمدن و نه بدن و نه شدنم ۲
از بودن خود همیشه اندر محنم ۱
وز بیم شدن باغم و درد حزنم
نه آمدن و نه بدن و نه شدنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸۱ - ای چون شکن زلف تو پشتم خم خم
گوهر بعدی:رباعی ۲۸۳ - با ابر همیشه در عتابش بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
