هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات خود نسبت به ابر و نور آفتاب سخن میگوید. او ابر را همیشه در حال عتاب و نور آفتاب را جوینده میبیند. همچنین، شاعر از این که مردمک چشمش قادر به دیدن نیست، اما با گشودن چشم، ابر را در آب میبیند، تعجب میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
رباعی ۲۸۳ - با ابر همیشه در عتابش بینم
با ابر همیشه در عتابش بینم
جویندهٔ نور آفتابش بینم ۱
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
چون چشم گشایم اندر آبش بینم ۲
جویندهٔ نور آفتابش بینم ۱
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
چون چشم گشایم اندر آبش بینم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸۲ - از آمدنم فزود رنج بدنم
گوهر بعدی:رباعی ۲۸۴ - فتحی که به آمدنت منصور شوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
