شماره ۳۰۷ - از چهر آتشین تو آتش به جان شدم

از چهر آتشین تو آتش به جان شدم
آتش کند چه سان به نیستان چنان شدم ۱

آوخ که اشتم قدی از راستی چو تیر
ز ابروی چون هلال تو خم چون کمان شدم ۲

گفتم که نور روی تو گردد چراغ من
در پیش ماهتاب تو تارکتان شدم ۳

چون حالت دهان تو گشتم خوشم ازین
کز بی نشان دهان تو من بی نشان شدم ۴

کردم شب فراق تو را صبح وزنده ام
در ملک عشق خسرو صاحبقران شدم ۵

دیگر مرا به دل نبود هیچ آرزو
از دولت وصال تو چون کامران شدم ۶

بودم زهجر خسته و پیر و نزار و زار
نبود عجب ز وصل تو کز سر جوان شدم ۷

هیچ اطلاعی از الف و با نداشتم
کردی تو تربیت که ادیب جهان شدم ۸

در روزگار نام ونشانی ز من نبود
از عشق یار صاحب نام ونشان شدم ۹

بی جان ترم ز سایه و بی سایه تر ز جان
از بس چو سایه در پی جانان روان شدم ۱۰

تا بت پرستیم شده مذهب به عشق دوست
فارغ ز کفر و دین وز سود و زیان شدم ۱۱

پرسیدم از زحل ز چه رفعت گرفته ای
گفتا به کوی یار تو چون پاسبان شدم ۱۲

اقبال من ز عشق تو اول بلند بود
آخر ز هجر روی تو پست و نوان شدم ۱۳