هوش مصنوعی:
این شعر به گذر سریع عمر و بیهوده سپری کردن آن اشاره دارد. شاعر از دوران کودکی تا پیری را مرور میکند و افسوس میخورد که چگونه زمان را بدون توجه به ارزش آن از دست داده است. او در هر دهه از عمرش به غفلت و جهل خود اعتراف میکند و در پایان، مخاطب را به استفاده درست از عمر عزیز فرا میخواند.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عمیق درباره گذر عمر و ارزش زمان است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و تأملبرانگیز است. همچنین، ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
بخش ۱۷ - درشرح حال خود گوید
چوعمرم نه وه شد از هفت وهشت
به لهو ولعب روز وشب صرف گشت ۱
چو از سال ده عمرم آمد به بیست
نگشتم خبر زاین که تکلیف چیست ۲
چو از بیست عمر من آمد به سی
نکردم به احوال خود وارسی ۳
ز سی گشت چون سال عمرم چهل
ز خودگشتم از جهل وغفلت خجل ۴
چو سال چهل رو به پنجه نمود
به آن غفلت وجهل من هی فزود ۵
ز پنجاه عمرم چو آمد به شصت
همه عضو من خورد گشت وشکست ۶
به هفتاد افتاد اگر عمر کس
بگو زندگانی ترا گشت بس ۷
رسد عمر کس گر به هشتاد سال
مکن دیگر از روزگارش سؤال ۸
رود گر ز هشتاد سوی نود
بگو زودتر جانش از تن رود ۹
رسد عمر کس از نودگر به صد
مگو دارد از زندگانی رسد ۱۰
تو را هست اگر عقل و هوش وتمیز
به باطل مکن صرف عمر عزیز ۱۱
به لهو ولعب روز وشب صرف گشت ۱
چو از سال ده عمرم آمد به بیست
نگشتم خبر زاین که تکلیف چیست ۲
چو از بیست عمر من آمد به سی
نکردم به احوال خود وارسی ۳
ز سی گشت چون سال عمرم چهل
ز خودگشتم از جهل وغفلت خجل ۴
چو سال چهل رو به پنجه نمود
به آن غفلت وجهل من هی فزود ۵
ز پنجاه عمرم چو آمد به شصت
همه عضو من خورد گشت وشکست ۶
به هفتاد افتاد اگر عمر کس
بگو زندگانی ترا گشت بس ۷
رسد عمر کس گر به هشتاد سال
مکن دیگر از روزگارش سؤال ۸
رود گر ز هشتاد سوی نود
بگو زودتر جانش از تن رود ۹
رسد عمر کس از نودگر به صد
مگو دارد از زندگانی رسد ۱۰
تو را هست اگر عقل و هوش وتمیز
به باطل مکن صرف عمر عزیز ۱۱
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۱
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۶ - تذکر
گوهر بعدی:بخش ۱۸ - فی التنبیه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.