شماره ۴۲۳ - بیابان گردم و از کشور آرام بیرونم

بیابان گردم و از کشور آرام بیرونم
متاع کاروان گردباد دشت مجنونم ۱

نمی دانم کدامین شوخ قصد کشتنم دارد
که همچون موجه سیماب در تن می تپد خونم ۲

ز من چون غنچه های باغ بوی درد می آید
نسیم کوچه باغ گلشن دلهای محزونم ۳

نمی گردد صدف روشنگهر تا در صدف باشد
چراغم زیر دامانست تا در زیر گردونم ۴

پی تکلیفم ای پروانه بر گردم چه می گردی
چو شمع کشته عمری شد که از هنگامه بیرونم ۵

به زیر سایه موی سر خود دارم آسایش
به هر جائی که می سازم اقامت بید مجنونم ۶

عرق آلوده خواهی بر سر بالین من آید
اگر دانی که در غمخانه خود بی تو من چونم ۷

فغانم را نباشد سیدا با خلق تأثیری
مخالف می رسد در گوشها آهنگ قانونم ۸