شماره ۵۲۷ - سر مگو آنکه شود خم پی احسان کسی

سر مگو آنکه شود خم پی احسان کسی
بشکن آن دست که بوسد لب دامان کسی ۱

در تمنای تو محراب بغل وا کرده
سوی مسجد مرو از بهر خدا جان کسی ۲

شانه بر دست چو مشاطه صبا می گردد
خویش را جمع کن ای زلف پریشان کسی ۳

ای که از حال دل بی خبرم می پرسی
همچو آئینه سراپا شده حیران کسی ۴

چشمم از کاوش مژگان تو شد خانه مور
مرحمت چشم نداریم ز مژگان کسی ۵

هر که را می نگرم جامه چو گل چاک ز دست
از غمت نیست درستی به گریبان کسی ۶

چون سکندر به لب تشنه ز عالم مفرست
دم آبی بده ای چشمه حیوان کسی ۷

چون نگین نام تو را نقش به دل ساخته ام
دستگیری بکن ای لعل بدخشان کسی ۸

ما به تکلیف تو چون مهر بهر کوچه دوان
از تو ما خانه بدوشیم تو مهمان کسی ۹

سیدا سینه ام از داغ گلستان شده است
بسته ام چشم خود از سیر گلستان کسی ۱۰