هوش مصنوعی:
این متن به بیان درد و رنج بینوایان و مفلسان میپردازد و مرگ را برای آنان بهتر از زندگی پر از محنت میداند. همچنین، به زیباییهای گذرا و تفاوت نگاه به زندگی در جوانی و پیری اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق و گاه تلخ درباره زندگی و مرگ است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این مفاهیم نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۱ - مرگ، مفلس را ز عمر جاودانی بهتراست
مرگ، مفلس را ز عمر جاودانی بهتراست
مردن بی خانمان، از زندگانی بهتر است ۱
بینوایان را شب تاریک در محنت سرا
بر زمین شمع از چراغ آسمانی بهتر است ۲
دل چه سان از دختر رز می توان برداشتن
کان صنم در وقت پیری از جوانی بهتر است ۳
مردن بی خانمان، از زندگانی بهتر است ۱
بینوایان را شب تاریک در محنت سرا
بر زمین شمع از چراغ آسمانی بهتر است ۲
دل چه سان از دختر رز می توان برداشتن
کان صنم در وقت پیری از جوانی بهتر است ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - چو طفل غنچه اگر می خورد سبوی شراب
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - لب تر نکنم ز آب خضر تا می ناب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
