بخش ۴۵۵ - علامه دفع البخل للمجاهد

نشانی بود این در ترک آزت
دگر از بخل گویم نکته بازت ۱

بترکش گر ترا پای ثبات است
بر احوال بخیلان التفات است ۲

که مالی جمع کرد او با دو صد رنج
بمرد و برد وزرا و دیگری گنج ۳

گر آید پیش فکرت گاهگاهی
که جمع مال را نبود گناهی ۴

توئی درویش نی اهل و عیالت
کشی رنج ار نباشد ملک و مالت ۵

شوی محتاج و بی‌دمساز مانی
ز ذکر و فکر یکجا باز مانی ۶

بمال اجرای دین حق توان کرد
نه بهر هر کسی دنیا زیان کرد ۷

غرض گر آیدت اینها بخاطر
هنوز استت بجای از بخل آن سر ۸

اگر با حق شوی در ملک‌الله
ندارد بتسگی و خستگی راه ۹

در آنجا نیست غیر از نور و نعمت
همه فتح است و فوز و بسط و وسعت ۱۰

وگر بگذشته باشی زین خطرها
نباید نفس دستی زین نظرها ۱۱

نکوتر امتحانی گویمت باز
ز نفش بخل خاطر شویمت باز ۱۲

توانی گر دهی مال و نوائی
فزون یا کم بشخصی در خفائی ۱۳

که او نشناسد آن معطی تو بودی
بود گر چه محبی یا عنودی ۱۴

نیاری در نظر حب و عنادش
باو پنهان کنی جود از ودادش ۱۵

ور از دستت بر آید در غیابش
کنی فارغ ز رنج و اضطرابش ۱۶

بدون اطلاع او و غیری
دریغ از وی نداری هیچ خیری ۱۷

اگر باشی چنین صوفی نشانی
گذشته نفست از هر امتحانی ۱۸

اگر باشی چنین فارغ ز خلقی
مطهر دوده و پاکیزه دلقی ۱۹

و گر زین امتحان نائی برون راست
مشو ایمن که رأس بخل برجاست ۲۰

هنوز آن مرده دارد جنبجوئی
اگر خیزد تو در کامش فروئی ۲۱