هوش مصنوعی: متن شعری است که در آن شاعر از عشق و فراق، رویاهای شیرین، لذت‌های زندگی مانند غذاهای خوشمزه و مراسم عید، و رنج‌های روحی مانند فقر و گرسنگی سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیم عرفانی مانند شهید شدن در راه عشق و جدایی روح از بدن اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و گرسنگی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد.

بخش ۶ - هر که او لعل جانفزای تو دید

هر که او لعل جانفزای تو دید
گشت آزاد از فراق شدید ۱
در جواب او ۲

دوش دیدم به خواب لحم قدید
وه، چنین جز به خواب نتوان دید ۳

روز عید و کلیچه و حلوا
هست بر طالعی که یافت سعید ۴

چون خروسم به ناله و فریاد
تا به من بوی خایگینه رسید ۵

هر که از بوی قلیه جان بدهد
هست در دین لوت خواره شهید ۶

هست واقف ز سر سنبوسه
هر که لبها ز جوش بره گزید ۷

بوی مرغ مسمن آمد دوش
مرغ روحم روان ز تن پرید ۸

دست در سفره چون به نان نرسد
نزد صوفی زهی عذاب شدید ۹
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۵ - من باده بی خمار خواهم
گوهر بعدی:بخش ۷ - هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.