هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از مولانا بیانگر عشق و اشتیاق به وصال معشوق حقیقی (خداوند) است. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند «قفل دل»، «لعل لب»، «دف» و «راح» به دنبال گشایش دل و رهایی از غم است. در ادامه، شعر به تأثیر موسیقی و شراب روحانی در رسیدن به حالت وجد و اشراق اشاره می‌کند و در نهایت، ظهور نور الهی و کشف حقایق معنوی را توصیف می‌نماید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی اصطلاحات مانند «راح» (شراب) ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح داشته باشد.

شماره ۴۶ - ای قفل دل ما را لعل لب تو مفتاح

ای قفل دل ما را لعل لب تو مفتاح
مفتوح نما باری قفلم ز دل ای فتاح ۱

تا کی ز غمم مرده باشد دل افسرده
مطرب بکف آور دف ساقی بقدح کن راح ۲

آن دف که چو بخروشد افلاک برقص آرد
وآن راح که چون جوشد انجام بود مصباح ۳

مصباح چو روشن شد افلاک برقص آمد
نور و طربی باید گردد بدلم اصلاح ۴

دلرفت چو اصلاحی از فیض دف و راحی
چون جسم شود ساکن در مصطبه ارواح ۵

نورآمد و روح آمد آن گنج فتوح آمد
در بحر چو نوح آمد هم کشتی و هم ملاح ۶

چون نور تجلی کرد در ملک شهود از غیب
شد کنز معانی را کلکش بیان مفتاح ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۵ - ای خاک پایت بر فرق من تاج
گوهر بعدی:شماره ۴۷ - منم که با مژه تر کنم گهر سوراخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.