هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و تأثیرات آن بر روح و جسم سخن میگوید. او از درد و رنجی که عشق به همراه دارد صحبت میکند و از تأثیرات عمیق آن بر قلب و جان خود مینالد. شاعر همچنین از زیبایی و جذابیت معشوق خود یاد میکند و از آرزوهایش برای نزدیکی به او سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهی شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۱۲۲ - لعلت اندر سخن شکر خاید
لعلت اندر سخن شکر خاید
رویت انگشت بر قمر خاید ۱
هر که با یاد تو شرنگ خورد
همچنان دان که نیشکر خاید ۲
هر که او پای بست روی تو شد
پشت دست از نهیب سرخاید ۳
مرکب جان به مرغزار غمت
بدل سبزه عود تر خاید ۴
بنده تا دید سیم دندانت
لب همه ز آرزوی زر خاید ۵
عشقت آن اژدهاست در تن من
که دلم درد و جگر خاید ۶
گوش کن حسب حال خاقانی
گرچه او ژاژ بیشتر خاید ۷
رویت انگشت بر قمر خاید ۱
هر که با یاد تو شرنگ خورد
همچنان دان که نیشکر خاید ۲
هر که او پای بست روی تو شد
پشت دست از نهیب سرخاید ۳
مرکب جان به مرغزار غمت
بدل سبزه عود تر خاید ۴
بنده تا دید سیم دندانت
لب همه ز آرزوی زر خاید ۵
عشقت آن اژدهاست در تن من
که دلم درد و جگر خاید ۶
گوش کن حسب حال خاقانی
گرچه او ژاژ بیشتر خاید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۱ - دل رفت و میندانم حالش که خود کجا شد
گوهر بعدی:غزل ۱۲۳ - دل از آن راحت جان نشکیبد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
