غزل ۸۴ - جمالش از جهان غوغا برآورد

جمالش از جهان غوغا برآورد
مه از تشویر واویلا برآورد ۱

چو دل دادم بدو جان خواست از من
چو گفتم بوسه‌ای صفرا برآورد ۲

ز بی‌آبی و شوخی در زمانه
هزاران فتنه و غوغا برآورد ۳

غم و تیمار عشقش عاشقان را
هم از دین و هم از دنیا برآورد ۴

ندیدم از وصالش هیچ شادی
فراق او دمار از ما برآورد ۵

همه توقیع‌ها را کرد باطل
لبش از مشک چون طغری برآورد ۶

همی ساز انوری با درد عشقش
که خلق از عشق او آوا برآورد ۷