غزل ۳۳ - دلم در دام عشق افتاد هیلا

دلم در دام عشق افتاد هیلا
فتاده هر چه بادا باد هیلا ۱

چو دل را در غمش فریادرس نیست
مرا از دست دل فریاد هیلا ۲

بر آب چشم من کشتی برانید
که توفان در جهان افتاد هیلا ۳

بده ساقی، چو کشتی ساغر می
به یاد دجلهٔ بغداد هیلا ۴

منم وامق، تویی عذرا وفا کن
تویی شیرین منم فرهاد، هیلا ۵

ز اشک و سوز و آه من حذر کن
که بارانست و برق و باد هیلا ۶

چو داد بیدلان دادی، نگارا
مکن بر جان من بیداد هیلا ۷

گر از جور تو روزی پیش سلطان
چو مظلومان بخاهم داد هیلا ۸

مگو از تلخ و شور، ای مطرب، امروز
که خسرو دل به شیرین داد هیلا ۹

ز قول اوحدی بر بیدلان خوان
غزلهایی که داری یاد هیلا ۱۰