غزل ۱۳۰ - گر سری در سر کار تو شود چندان نیست

گر سری در سر کار تو شود چندان نیست
با تو سختی به سری کار خردمندان نیست ۱

گردن ما ز بسی دام برون جست و کنون
سر نهادیم به بند تو، که این بند آن نیست ۲

ای دل، از میل به چاه زنخ او داری
به گنه کوش، که زیباتر ازین زندان نیست ۳

شمس را دیدم و مثل قمرش نور نداشت
پسته را دیدم و همچون شکرش خندان نیست ۴

سنگ جانی، که به سیمین تن او دل ندهد
بیش ازینش تو مخوان دل، که کم از سندان نیست ۵

در جهان نوش لبی را نشناسم امروز
که غلام دهن او ز بن دندان نیست ۶

محتسب را اگر آن چهره در آید به نظر
عذرها خواهد و گوید: گنه از رندان نیست ۷

اوحدی شاد شو از دیدن این روی و مخور
غم بی‌فایده چندین، که جهان چندان نیست ۸