خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر بیان می‌کند که در زندگی خود جز خدا را جایگاهی نداده است. او از هر آنچه غیر از خداست دوری کرده و تنها به عشق و پرستش خداوند پرداخته است. شاعر تأکید می‌کند که در دل و جان خود جز خدا را جای نداده و از هر چیزی که غیر از خداست، گذر کرده است. او به وحدانیت و بقای الهی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که تنها خداوند است که در زندگی او جایگاه دارد.

رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم فلسفی و عرفانی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

در سر و سرای خود نگذاشتم الاالله
وندر دل ورای خود نگذاشتم الاالله

از غیر به جای او نگذاشت کسی را دل
وز خار به جای خود نگذاشتم الاالله

کی تازه توان کردن پیوند من و دنیی؟
کز گرد و گیای خود نگذاشتم الاالله

تا ارض و سمای من خالی شود از من هم
در ارض و سمای خود نگذاشتم الاالله

از ما و ز من غیری مشکل بهلم چیزی
من کز من و مای خود نگذاشتم الاالله

در گفتن « لا» هر کس بگذشت ز چیزی، من
از گفتن لای خود نگذاشتم الاالله

از خلق بهای من مستان چو شوم کشته
زیرا که بهای خود نگذاشتم الاالله

من چون ز برای او هم خانهٔ دین گشتم
در خانه برای خود نگذاشتم الاالله

بر لوح لوای دل ننگاشم الا «هو»
در دلق و قبای خود نگذاشتم الاالله

چون اوحدی ار باقی مانم نه عجب، زیرا
کز عین بقای خود نگذاشتم الاالله

«اوحدی مراغه‌ای»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir