هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند فراموش نکردن یاران، صبر و تسلیم در برابر تقدیر، عشق الهی و دوری از دنیای مادی سخن می‌گوید. شاعر از وصل یوسف، عشق به یار و رهایی از بندهای دنیوی صحبت می‌کند و بر اهمیت تسلیم و رضا در برابر مشکلات تأکید دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۲۳ - آخر ای یار فراموش مکن یارانرا

آخر ای یار فراموش مکن یاران را
دل سرگشته به دست آر جگر خواران را

عام را گر ندهی بار به خلوتگه خاص
ز آستان از چه کنی دور پرستاران را

وصل یوسف ندهد دست به صد جان عزیز
این چه سودای محالست خریداران را

گر نه یاری کند انفاس روان‌بخش نسیم
خبر از مقدم یاران که دهد یاران را

آنکه چون بنده به هر موی اسیری دارد
کی رهایی دهد از بند گرفتاران را

دست در دامن تسلیم و رضا باید زد
اگر از پای در آرند گنه‌کاران را

روز باران نتوان بار سفر بست ولیک
پیش طوفان سرشکم چه محل باران را

دستگاهیست پر از نافه آهوی تتار
حلقهٔ سنبل مشکین تو عطاران را

حال خواجو ز سر کوی خرابات بپرس
که نیابی به در صومعه خماران را
کانال گوهرین در ایتا
۵۵۸
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲ - بگوئید ای رفیقان ساربان را
گوهر بعدی:غزل ۲۴ - ای به ناوک زده چشم تو یک اندازان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.