هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلی، توصیفی زیبا و پر از استعاره از معشوق و ویژگیهای او ارائه میدهد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند یاقوت، خورشید، طوطی، و عنبر، زیبایی و جذابیت معشوق را به تصویر میکشد. همچنین، احساسات عمیق و عشق بیقید و شرط شاعر را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از زیباییشناسی و ادبیات کلاسیک نیازمند سطحی از بلوغ فکری است که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۱۶۶ - مرا یاقوت او قوت روانست
مرا یاقوت او قوت روانست
ولی اشکم چو یاقوت روانست
رخش ماهست یا خورشید شب پوش
خطش طوطیست یا هندوستانست
صبا از طرهاش عنبر نسیمست
نسیم از سنبلش عنبر فشانست
میانش یکسر مو در میان نیست
ولیکن یک سر مویش دهانست
شنیدم کان صنم با ما چنان نیست
ولیکن چون نظر کردم چنانست
ز چشمش چشم پوشش چون توان داشت
که یکچندست کوهم ناتوانست
بیا آن آب آتش رنگ در ده
که گر خود آتشست آتش نشانست
بدان ماند که خونش میدواند
بدینسان کز پیت اشکم روانست
چو مرغی زیرک آمد جان خواجو
که او را دام زلفت آشیانست
ولی اشکم چو یاقوت روانست
رخش ماهست یا خورشید شب پوش
خطش طوطیست یا هندوستانست
صبا از طرهاش عنبر نسیمست
نسیم از سنبلش عنبر فشانست
میانش یکسر مو در میان نیست
ولیکن یک سر مویش دهانست
شنیدم کان صنم با ما چنان نیست
ولیکن چون نظر کردم چنانست
ز چشمش چشم پوشش چون توان داشت
که یکچندست کوهم ناتوانست
بیا آن آب آتش رنگ در ده
که گر خود آتشست آتش نشانست
بدان ماند که خونش میدواند
بدینسان کز پیت اشکم روانست
چو مرغی زیرک آمد جان خواجو
که او را دام زلفت آشیانست
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۵ - دلم با مردم چشمت چنانست
گوهر بعدی:غزل ۱۶۷ - یاقوت روان بخش تو تا قوت روانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
