هوش مصنوعی: این متن به موضوع عرفان و تصوف می‌پردازد و از مفاهیمی مانند وحدت وجود، خرابات، مغان، و رندان سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که صوفیان واقعی در مکان‌هایی مانند خرابات و دیر مغان یافت می‌شوند و نه در مکان‌های رسمی مانند کعبه. همچنین، اشاره می‌کند که نکات عرفانی را تنها کسانی درک می‌کنند که خود در این مسیر گام نهاده‌اند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و اشارات برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.

غزل ۳۹۶ - صوفی اگرش بادهٔ صافی نچشانند

صوفی اگرش بادهٔ صافی نچشانند
صاحبنظران صوفی صافیش نخوانند

بنگر که مقیمان سراپردهٔ وحدت
در دیر مغان همسبق مغبچگانند

رو گوش کن از زمزمهٔ ناله ناقوس
آن نکته که ارباب خرد واله از آنند

در حلقهٔ رندان خرابات مغان آی
تا یکنفس از خویشتنت باز رهانند

از کعبه چه پرسی خبر اهل حقیقت
کاین طایفه در کوی خرابات مغانند

از مغبچگان می‌شنوم نکتهٔ توحید
و ارباب خرد معنی این نکته ندانند

سر حلقهٔ رندان خرابات چو خواجوست
زان همچو نگینش همه در حلقه نشانند
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۹۵ - چه کسانند که در قصد دل ریش کسانند
گوهر بعدی:غزل ۳۹۷ - چو مطربان سحر چنگ در رباب زنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.