غزل ۱۵۰ - توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟
من عاجز چه به تقدیر توانم کردن؟ ۱

رخنه در ملک وجودم ز قفس بیشترست
به کفی خاک چه تعمیر توانم کردن؟ ۲

چون نباید به نظر حسن لطیفی که تراست
خواب نادیده چه تعبیر توانم کردن؟ ۳

غمزه بدمست و نگه خونی و مژگان خونریز
چون تماشای رخت سیر توانم کردن؟ ۴

دیده‌ای را که نمی‌شد ز تماشای تو سیر
بی‌تماشای تو، چون سیر توانم کردن؟ ۵

عذر ننوشتن مکتوب من این است که شوق
بیش ازان است که تحریر توانم کردن ۶

صائب از حفظ نظر عاجزم از روی نکو
برق را گر چه به زنجیر توانم کردن ۷