خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که از زبان یک گدا بیان می‌شود که از وضعیت خود و ناعادلانه بودن جهان شکایت دارد. او از فقر، نادیده گرفته شدن، و بی‌عدالتی‌های اجتماعی می‌گوید و احساس تنهایی و ناامیدی خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به عشق و زیبایی دارد که برایش دست‌نیافتنی است.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و تنهایی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر سنگین باشد.

گدای شهر را دانسته خلقی پادشاه من
وزین شهرم سیه‌رو کرده چشم روسیاه من

چرا آن تیره اختر کز برای یکدرم صدجا
رخ خود زرد سازد مردمش خوانند ماه من

کسی کو خرمن تمکین دهد بر باد بهر او
چرا در زیر کوه غم بود جسم چو کاه من

به سنگم سر مکوب ای همنشین تا آستان او
که از پای کسان فرسوده نبود سجده‌گاه من

به رخساریکه باشد هر نفس آئینهٔ صد کس
چه بودی گر بر او هرگز نیفتادی نگاه من

اگر از آتشین دلها نسوزم خرمن حسنش
همان در خرمن عمر من افتد برق آه من

مرا جلاد مرگ از در درآید محتشم یارب
بکویش گر ز گمراهی فتد من بعد راه من

«محتشم کاشانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir