شماره ۱ - من و دیدن رقیبان هوسناک تو را شماره ۲ - ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا شماره ۳ - من نه آن صیدم که بودم پاسدار اکنون مرا شماره ۴ - عشقت زهم برآورد یاران مهربان را شماره ۵ - چون پیش یار قید و رهائی برابر است شماره ۶ - دلم که بی‌تو لگدکوب محنت و الم است شماره ۷ - در عین وصل جز من راضی به مرگ خود کیست شماره ۸ - به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتی سویت شماره ۹ - نمی‌گفتم که خواهد دوخت غیرت چشمم از رویت شماره ۱۰ - آن که چشمت را ز خواب ناز بیداری نداد شماره ۱۱ - یارب چه مهر خوبان حسن از جهان برافتد شماره ۱۲ - بخت چون بر نقد دولت سکهٔ اقبال زد شماره ۱۳ - الهی تا ز حسن و عشق در عالم نشان باشد شماره ۱۴ - مهی برفت ازین شهر و شور شهر دگر شد شماره ۱۵ - ساربانا پرشتابان بار ازین منزل مبند شماره ۱۶ - تبارک الله ازین پادشاه وش صنمی شماره ۱۷ - حسن تو چند زینت هر انجمن بود شماره ۱۸ - آزرده‌ام به شکوه دل دلستان خود شماره ۱۹ - دل می‌شود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود شماره ۲۰ - شعلهٔ حسن تو بالاتر ازین می‌باید شماره ۲۱ - روی ناشسته چو ماهش نگرید شماره ۲۲ - بهر تسخیر دلم پادشهی تازه رسید شماره ۲۳ - باز جائی رفته‌ام کز روی یارم شرمسار شماره ۲۴ - ما به یارانیم مشغول و رقیب ما به یار شماره ۲۵ - هان ای دل هجران گزین در جلوه است آن مه دگر شماره ۲۶ - بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش شماره ۲۷ - سخن درست بگویم اگرچه میترسم شماره ۲۸ - داردم در زیر تیغ امروز جلاد فراق شماره ۲۹ - وصل چون شد عام از هجران بود ناخوشترک شماره ۳۰ - چون من کجاست بوالعجبی در بسیط خاک شماره ۳۱ - این منم کز عصمت دل در دلت جا کرده‌ام شماره ۳۲ - هرگز از زلف کجت بی‌پیچ و تابی نیستم شماره ۳۳ - منم شکسته نهال ریاض عشق و گلی شماره ۳۴ - به خوبی ذره‌ای بودی چه در کوی تو جا کردم شماره ۳۵ - منم کز دل وداع کشور امن و امان کردم شماره ۳۶ - به دعوی آمده ترکی که صید خود کندم شماره ۳۷ - نخست آنکس که شد در بند انکار تو من بودم شماره ۳۸ - دو روزی شد که با هجران جانان صحبتی دارم شماره ۳۹ - دانسته باش ای دل کزان نامهربانت می‌برم شماره ۴۰ - چراغ خود دگر در بزم او بی‌نور می‌بینم شماره ۴۱ - بود دی در چمن ای قبلهٔ حاجتمندان شماره ۴۲ - بیرون شدم از بزمت ای شمع صراحی گردنان شماره ۴۳ - کسی هم بوده کز شوخی بزور یک نظر کردن شماره ۴۴ - چند چشمت بسته بیند چشم سرگردان من شماره ۴۵ - گدای شهر را دانسته خلقی پادشاه من شماره ۴۶ - اگر خواهی دعای من کنی بر مدعای من شماره ۴۷ - دلم آزاد از دامش نمی‌گردد چه دامست این شماره ۴۸ - در حلقه بتان است سر حلقه آن پری رو شماره ۴۹ - آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او شماره ۵۰ - گشت دیگر پای تمکینم سبک در راه او شماره ۵۱ - قیاس خوبی آن مه ازین کن کز جفای او شماره ۵۲ - چون جلوه‌گر گردد بلا از قامت فتان تو شماره ۵۳ - شدم از گریه نابینا چراغ دیدهٔ من کو شماره ۵۴ - گرچه دیدم بر عذار عصمتت خال گناه شماره ۵۵ - چون نیست دلت با من از وصل تو هجران به شماره ۵۶ - شده خلقت چو گریبان کش دلهای همه شماره ۵۷ - دارم از دست تو بر سر افسر بی‌غیرتی شماره ۵۸ - یزک سپاه هجران که نمود پیشدستی شماره ۵۹ - برای خاطر غیرم به صد جفا کشتی شماره ۶۰ - به مهر غیر در اخلاص من خلل کردی شماره ۶۱ - به بازی آفتاب را چه گفتم ماه رنجیدی شماره ۶۲ - چو دلگشای رقیبان شوی به لطف نهانی شماره ۶۳ - دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائی شماره ۶۴ - هر کجا حیرانم اندر چشم گریانم توئی