غزل ۳۵ - گشته در راهت غبار آلود روی زرد ما

گشته در راهت غبار آلود روی زرد ما
می‌رسیم از گرد راه اینست راه آورد ما ۱

در هوای شمع رویت قطره‌های اشک گرم
دم به دم بر چهره می‌بندد ز آه سرد ما ۲

بس که از یاران هم دردان جدا افتاده‌ایم
گشته است از بی کسی همدرد ما ۳

با گیاه شور پرور فرقت باران نکرد
آن چه هجران کرد با جان بلا پرورد ما ۴

گر عیاذالله از ما بر دلت گردی بود
حسبتا لله به باد نیستی ده گرد ما ۵

گرد از جمعیت دلها بر آرد بی‌درنگ
چون ز گرد ره شود پیدا سوار فرد ما ۶

دوش آن وحشی شمایل محتشم را دید و گفت
باز پیدا گشت مجنون بیابان گرد ما ۷