هوش مصنوعی: این متن یک شعر حماسی و مدحی است که در آن شاعر برای رهبر یا پادشاه آرزوی موفقیت، قدرت و حمایت الهی می‌کند. او از عناصر طبیعی و فرازمینی مانند خورشید، کواکب، جبریل و ملائک برای توصیف عظمت رهبر استفاده می‌کند و آرزو می‌کند که همیشه مورد حمایت و یاری قرار گیرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و تشبیهات ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

غزل ۱۵۷ - رفتی جهان پناها اقبال رهبرت باد

رفتی جهان پناها اقبال رهبرت باد
ظل همای دولت گسترده بر سرت باد ۱

دولت که یاریت کرد پیوسته باد یارت
ایزد که داورت ساخت همواره یاورت باد ۲

ای پر گشاده شهباز هرجا کنی نشیمن
چون بیضهٔ چرخ نه تو در زیر شهپرت باد ۳

نسبت به شانت از من ناید اگر دعائی
گویم همین که عالم یک سر مسخرت باد ۴

هر جوشنی که شبها من از دعا بسازم
روزی که فتنه بارد چون جامه در برت باد ۵

خورشید با کواکب تا گرد دهر گردد
جبریل با ملایک در پاس لشگرت باد ۶

هر جا زنی سرادق با هم دمان صادق
خورشید شمع مجلس جمشید چاکرت باد ۷

تا موکب جلالت در ملک خویش گنجه
افزوده بر ممالک صد ملک دیگرت باد ۸

تا نطق محتشم را ممکن بود تکلیم
هم داعی فدائی هم مدح گسترت باد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۵۶ - چو یار تیغ ستیز از نیام کین بدر آرد
گوهر بعدی:غزل ۱۵۸ - زندگانی بی غم عشق بتان یکدم مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.