هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر احساسات عمیق و درد عشق ناکام است. شاعر از معشوق خود سخن می‌گوید که با نگاه و رفتارش، قلب او را می‌سوزاند و رنج می‌دهد. همچنین، اشاره‌ای به مرگ و جدایی دارد که با عشق آمیخته شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و گاه دردناک است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند مرگ و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۲۲۱ - گر بر من آرمیده سمندش گذر کند

گر بر من آرمیده سمندش گذر کند
او صد هزار تندی ازین رهگذر کند ۱

زان لعل اگر دهد همه دشنام آن نگار
صد بار از مضایقه خونم جگر کند ۲

چشمش چو کار من به نخستین نگاه ساخت
نگذاشت غمزه‌اش که نگاه دگر کند ۳

دی گرمیش به غیر نه از روی قهر بود
افروخت آتشی که مرا گرمتر کند ۴

پیکان او ز سینه من می‌کشد طبیب
کو باده اجل که مرا بی خبر کند ۵

آواره‌ای کجاست که در کوی عاشقی
با خاک ره نشیند و با ما به سر کند ۶

گر جان کشی به کین ز تن محتشم برون
باور مکن که مهر تو از دل به در کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۰ - بلا به من که ندارم غم بقا چکند
گوهر بعدی:غزل ۲۲۲ - آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.