هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر احساسات عمیق و درد عشق ناکام است. شاعر از معشوق خود سخن میگوید که با نگاه و رفتارش، قلب او را میسوزاند و رنج میدهد. همچنین، اشارهای به مرگ و جدایی دارد که با عشق آمیخته شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و گاه دردناک است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند مرگ و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۲۱ - گر بر من آرمیده سمندش گذر کند
گر بر من آرمیده سمندش گذر کند
او صد هزار تندی ازین رهگذر کند ۱
زان لعل اگر دهد همه دشنام آن نگار
صد بار از مضایقه خونم جگر کند ۲
چشمش چو کار من به نخستین نگاه ساخت
نگذاشت غمزهاش که نگاه دگر کند ۳
دی گرمیش به غیر نه از روی قهر بود
افروخت آتشی که مرا گرمتر کند ۴
پیکان او ز سینه من میکشد طبیب
کو باده اجل که مرا بی خبر کند ۵
آوارهای کجاست که در کوی عاشقی
با خاک ره نشیند و با ما به سر کند ۶
گر جان کشی به کین ز تن محتشم برون
باور مکن که مهر تو از دل به در کند ۷
او صد هزار تندی ازین رهگذر کند ۱
زان لعل اگر دهد همه دشنام آن نگار
صد بار از مضایقه خونم جگر کند ۲
چشمش چو کار من به نخستین نگاه ساخت
نگذاشت غمزهاش که نگاه دگر کند ۳
دی گرمیش به غیر نه از روی قهر بود
افروخت آتشی که مرا گرمتر کند ۴
پیکان او ز سینه من میکشد طبیب
کو باده اجل که مرا بی خبر کند ۵
آوارهای کجاست که در کوی عاشقی
با خاک ره نشیند و با ما به سر کند ۶
گر جان کشی به کین ز تن محتشم برون
باور مکن که مهر تو از دل به در کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰ - بلا به من که ندارم غم بقا چکند
گوهر بعدی:غزل ۲۲۲ - آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.