هوش مصنوعی: این شعر از عبید زاکانی، شاعر و طنزپرداز ایرانی، به موضوعاتی مانند بی‌هدفی، غرور بی‌جا، دورویی، و دوری از معنویت می‌پردازد. شاعر از خواننده می‌خواهد که از رفتارهای بیهوده و تظاهر دوری کند و به سوی رحمت الهی روی آورد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، ممکن است برخی از انتقادهای اجتماعی و طنز موجود در متن برای کودکان قابل درک نباشد.

غزل ۵۱ - شرم دار ایدل از این دهر رهائی تا چند

شرم دار ایدل از این دهر رهائی تا چند
بیخودی تا به کی و بیهده رائی تا چند ۱

نیست کار تو به سامان و کیائی به نوا
غره گشتن به چنین کار و کیائی تا چند ۲

با چنین مال و بقائی و متاعی که تراست
لاف قارونی و دعوی خدائی تا چند ۳

تن مقیم حرم و دل به خرابات مغان
کرده زنهار نهان زیر عبائی تا چند ۴

دنیی و آخرتت هر دو هوس میدارد
یک جهت باش چو مردان دو هوائی تا چند ۵

ضامن نفس گر اینست بدین راضی شو
غم درویشی و بی‌برگ و نوائی تا چند ۶

از در رحمت حق جوی گشایش چو عبید
بر در بستهٔ مخلوق گدائی تا چند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۰ - جوقی قلندرانیم بر ما قلم نباشد
گوهر بعدی:غزل ۵۲ - دلم زین بیش غوغا بر نتابد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.