هوش مصنوعی:
شاعر از درد فراق یاران قدیمی و پیمانشکنی آنها مینالد و رنج هجران و مشقتهای سفر را یادآور میشود. این غمها گویی نصیب جان تنها و دورافتاده او شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربههای زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۱۸۶ - ای که بر کندی دل از پیمان یاران قدیم
ای که بر کندی دل از پیمان یاران قدیم
گاهگاهت یاد باید کرد از عهد و داد
محنت هجران ورنج راه و تشویق سفر
اینهمه گویی نصیب جان مهجورم فتاد
گاهگاهت یاد باید کرد از عهد و داد
محنت هجران ورنج راه و تشویق سفر
اینهمه گویی نصیب جان مهجورم فتاد
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸۵ - تغافل کردنت بیفتنهای نیست
گوهر بعدی:غزل ۱۸۷ - ای که عمر از پیسودای تو دادیم بباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
