هوش مصنوعی: شاعر احساس گم‌گشتگی و همراهی با غول در ویرانه‌ها را بیان می‌کند.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی مانند غم و تنهایی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر می‌باشد.

غزل ۴۶۵ - غمش بود و من گم شدم دردل خود

غمش بود و من گم شدم دردل خود
که همراه غولی به ویرانه بودم
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۶۴ - بتم ناگه آمد به پیش و ز دستم
گوهر بعدی:غزل ۴۶۶ - چو غنچه تا، دل بستم ای بهار جوانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.