هوش مصنوعی: این شعر از تجربیات عمیق زندگی، رنج‌ها و درس‌های عرفانی سخن می‌گوید. شاعر از گذراندن روزگار با غم و رنج، کشف حقیقت درونی، بازی با مفهوم فنا، و دل‌بستگی به خرابات (نماد عرفان و رهایی) می‌گوید. همچنین، هشدار می‌دهد که به نفس دنیوی تکیه نکنیم و قبل از پایان عمر، برای زنده‌کردن روح تلاش کنیم.
رده سنی: 18+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه زندگی دارد که معمولاً برای نوجوانان قابل هضم نیست. همچنین، برخی اشارات مانند 'خرابات' و 'طرار' ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشند.

شماره ۱۶۶ - ای تیر غم و رنج بسی خورده و برده

ای تیر غم و رنج بسی خورده و برده
واقف شده بر معرفت خرقه و خورده ۱

بر ظاهر خود نقش شریعت بگشادم
در باطن خود حرف حقیقت بسترده ۲

با هستی خود نرد فنا باخته بسیار
صد دست فزون مانده و یک دست نبرده ۳

در آرزوی کوی خرابات همه سال
اول قدم از راه خرابی بسپرده ۴

ایمن شده از عمر خود و گشت شب و روز
در بی‌خردی کیسه به طرار سپرده ۵

ور زان که ترا نیستی ای خواجه تمناست
هان تا نکنی تکیه بر انفاس شمرده ۶

زان پیش که نوبت به سر آید تو در آن کوش
تا مردهٔ زنده شوی ای زندهٔ مرده ۷
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - بخور من بود دود درمنه
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - ای زده بر فلک سراپرده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.