شماره ۱۲۰ - حقیقتیست که دانا سرای عاریتی

حقیقتیست که دانا سرای عاریتی
ز بهر هشتن و پرداختن نفرماید ۱

من این مقام نه از بهر آن بنا کردم
که پنج روز بقا اعتماد را شاید ۲

خلاف عهد زمان بی‌خلاف معلومست
که هیچ نوع نبخشد که باز نرباید ۳

بلی به نیت آن تا چو رخت بربندم
به جای من دگری همچنین بیاساید ۴

ازین قدر نگریزد که مرغ و ماهی را
به قدر خویش حقیر آشیانه‌ای باید ۵

سرای دام همایست نیک‌بختان را
بود که در همه عمرت یکی به دام آید ۶

بسا کسا که گرش در به روی بگشایی
سعادت ابدت در به روی بگشاید ۷

حلال نیست که صورت کنند بر دیوار
که رد شرع بود زو خلل بیفزاید ۸

همین نصیحت سعدی به آب زر بنویس
که خانه را کس ازین خوبتر نیاراید ۹