هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از نالههای صافی (ظرفی برای صاف کردن مایعات) سخن میگوید که از غم و درد مینالد. وقتی از او پرسیده میشود که چرا ناله میکند، پاسخ میدهد که جانش به لب رسیده و از همین رو ناله میکند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره و نمادهای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
رباعی ۷۶ - صافی چو ترا دید روان مینالد
صافی چو ترا دید روان مینالد
برسینه ز غم سنگ زنان مینالد ۱
گفتی تو که: نالیدن صافی از چیست؟
جانش به لب آمدست از آن مینالد ۲
برسینه ز غم سنگ زنان مینالد ۱
گفتی تو که: نالیدن صافی از چیست؟
جانش به لب آمدست از آن مینالد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۵ - لب نیست که از مراغه پر خنده نشد
گوهر بعدی:رباعی ۷۷ - لعلت که پر از گوهر ناسفت آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
