غزل ۴۰۵ - علی الصباح نوید هو الغفور رسید

علی الصباح نوید هو الغفور رسید
شراب در تن مخمور جان تازه دمید ۱

شراب مست درآمد که اینک آوردم
نوید مغفرت از حضرت غنی حمید ۲

نذیر خوف برون رفت از دل مخمور
بشیر باده در آمد زخم بسر دوید ۳

بعضو عضو زسر تا به پا بشارت داد
بجز و جزو تن و جان و دل رسید نوید ۴

نوای ابشر مطرب نواخت کاینک عود
صلای اشرب ساقی بداد کاینک عید ۵

کسی که منع من از باده کرد جامم داد
کسی که منکر مستیم بود مستم دید ۶

بچشم خویش کنون دید و منع نتوانست
شراب خوردن ما را که محتسب نشنید ۷

دلی که بودش از راه اتقواالله بیم
در آمد از در لاتقنطوا درو امید ۸

زبیم روز جزا گر تهی شدش قالب
زساغر پرامید زنده شد جاوید ۹

خرد که بود به زندان دیو و دد در بند
کنون بمقصد صدق ملیک آرامید ۱۰

روان که بود درین کهنه دیر افتاده
کفش بهمت ساقی بساق عرش رسید ۱۱

تنی که بود ززقوم دیو دردی کش
زدست حور و ملایک شراب ناب کشید ۱۲

سری که بود لگدکوب چرخ مردم خوار
ببال عشق و طرب تا ببام عشق پرید ۱۳

کجا فراق و کجا آنکه از دم رحمان
زجانب یمنش نفخهٔ وصال وزید ۱۴

ازینمقوله مزن دم دگر زبان در کش
که فیض را سخن بیخودی دراز کشید ۱۵