هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و دلدادگی به معشوق و تأثیرات عمیق آن بر دل و جان شاعر سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق، آتش عشق در دل، و از دست دادن عقل و آزادی در این راه می‌نالد. همچنین، به مفاهیمی مانند عشق الهی، بی‌وفایی دنیا و تسلیم شدن در برابر معشوق اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به دلدادگی و از دست دادن عقل ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.

غزل ۸۷۳ - شعلهٔ حسنی ز رخسار بتان افروختی

شعلهٔ حسنی ز رخسار بتان افروختی
آتشی در ما زدی از پای تا سر سوختی ۱

قامت بالا بلندان بر فلک افراختی
در هواشان شعلهٔ دل تا فلک افروختی ۲

برقی از نورت درخشان کردی از مه طلعتان
ساختی با بیوفایان خرمن ما سوختی ۳

گر نه استاد ازل در پرده بودی جلوه‌گر
چشم فتان ازکجا این دلبری آموختی ۴

کردیم دیوانه گفتی راز ما با کس مگوی
پردهٔ عقلم دریدی و دهانم دوختی ۵

خاکساری بندگی افتادگی بیچارگی
فیض از عشق بتان سرمایها اندوختی ۶

هیچکس در هیچ سودا اینچنین سودی نکرد
عشق و آزادی خریدی دین و دل بفروختی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۷۲ - پرتوی از مهر رویت در جهان انداختی
گوهر بعدی:غزل ۸۷۴ - هر نفس از جناب دوست میرسدم بشارتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.