غزل ۹۵ - سرو را، پیش قدت، منصب بالایی نیست

سرو را، پیش قدت، منصب بالایی نیست
ماه را، با رخ تو، دعوی زیبایی نیست ۱

هر که بیند، گل روی تو و عاشق نشود
همچو نرگس، مگرش دیده بینایی نیست ۲

امشب از چشم تو مستم، مدهم، می ساقی
که مرا طاقت، درد سر فردایی نیست ۳

گرچه آتش دهن و تیز زبانم چون شمع
در حضور تو مرا، قوت گویایی نیست ۴

سر زلفت به قلم گفتم و این سر به کسی
بتوان گفت، که او را سر سودایی نیست ۵

از خیالت نشود، مردم چشمم خالی
لایق صحبت تو، مردم هر جایی نیست ۶

گر چه پروانه مسکین، رود اندر سر شمع
هیچ از صحبت او، تاب شکیبایی نیست ۷

بجز از دیدن روی تو، ندارم رایی
بهتر از عادت یکرویی و یکرایی نیست ۸

گو برو در وصالت مطلب، آنکس کو
که به عشق تو چو سلمان دل دریایی نیست ۹