هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و فلسفی از بیدل دهلوی، به مضامینی همچون تقدیر، عشق، رنج، عدالت، و تسلیم در برابر سرنوشت میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند نرگس جادو، زنجیر گیسو، و شاهین ترازو، مفاهیم عمیق انسانی و عرفانی را بیان میکند. شعر بر پذیرش تقدیر، رنجهای عشق، و بیعدالتیهای جهان تأکید دارد و در نهایت به قناعت و تسلیم در برابر قسمت اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهی زندگی دارند که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و استعاری ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۳۱۲ - ای رسته زگلزارت آن نرگس جادوها
ای رسته زگلزارت آن نرگس جادوها
صاد قلم تقدیر با مصرع ابروها ۱
نتوان به دل عشاق افسون رهایی خواند
زین سلسله آزادند زنجیریگیسوها ۲
نیرنگ طلب ما را این دربدری آموخت
قمری به سر سرو است آوارهٔکوکوها ۳
برغنچه ستمها رفت تاگل چمنآرا شد
ازگردشکست دل رنگیست براین روها ۴
صید دوجهان ازعدل درپنجهٔ اقبال است
پرواز نمیخواهد شاهین ترازوها ۵
تا لفظ نگردد فاش معنی نشود عریان
بیپردگی رنگ است اشفتگی بوها ۶
خست زکرمکیشان ظلم است به درویشان
برسبزه دم تیغ است لبخشکی این جوها ۷
ما سجدهسرشتان راجز عجز پناهی نیست
امید رسا داریم چون سر به ته موها ۸
هرکس ز نظرهاجست از خاک برون ننشست
واماندة این صحراست گرد رم آهوها ۹
این عالماندوهاست یارانطرب اینجانیست
جمعیت اگر خواهی پیشانی و زانوها ۱۰
قانع صفتان بیدل بر مائدة قسمت
چون موجگهر بالند از خوردن پهلوها ۱۱
صاد قلم تقدیر با مصرع ابروها ۱
نتوان به دل عشاق افسون رهایی خواند
زین سلسله آزادند زنجیریگیسوها ۲
نیرنگ طلب ما را این دربدری آموخت
قمری به سر سرو است آوارهٔکوکوها ۳
برغنچه ستمها رفت تاگل چمنآرا شد
ازگردشکست دل رنگیست براین روها ۴
صید دوجهان ازعدل درپنجهٔ اقبال است
پرواز نمیخواهد شاهین ترازوها ۵
تا لفظ نگردد فاش معنی نشود عریان
بیپردگی رنگ است اشفتگی بوها ۶
خست زکرمکیشان ظلم است به درویشان
برسبزه دم تیغ است لبخشکی این جوها ۷
ما سجدهسرشتان راجز عجز پناهی نیست
امید رسا داریم چون سر به ته موها ۸
هرکس ز نظرهاجست از خاک برون ننشست
واماندة این صحراست گرد رم آهوها ۹
این عالماندوهاست یارانطرب اینجانیست
جمعیت اگر خواهی پیشانی و زانوها ۱۰
قانع صفتان بیدل بر مائدة قسمت
چون موجگهر بالند از خوردن پهلوها ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۴۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۱ - وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دینها
گوهر بعدی:غزل ۳۱۳ - ای فدای جلوهٔ مستانهات میخانهها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
